Rozumiem Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Ważne informacje

 
 

Kalendarz

Foto galeria

gallery

Licznik

Online: 2
Ogólnie: 21747

PRZEWODNIK TURYSTYCZNY

 

 

FILM PROMOCYJNY GMINY KONOPISKA

NOWE SZLAKI TURYSTYCZNE GMINY KONOPISKA


GMINA KONOPISKA leży w południowo - zachodniej części powiatu częstochowskiego, w bezpośrednim sąsiedztwie Częstochowy, w jej strefie podmiejskiej. Obszar gminy należy do zlewiska Warty. Północno-zachodnią część gminy odwadniają dopływy Stradomki a pozostały obszar potoki Konopka i Rększówka. Charakterystycznym elementem krajobrazu gminy jest polodowcowa rzeźba terenu oraz unikatowe torfowiska, a jedno z nich – w okolicach miejscowości Korzonek - zostało oficjalnie jako użytek ekologiczny poddane ochronie w ramach sieci Natura 2000.

Miejscowość Konopiska zawdzięcza swoją nazwę konopii, którą uprawiali mieszkańcy okolicy.  Pierwsza wzmianka pochodzi z 1383r., gdzie Konopiska zostały wymienione jako wieś szlachecka. Od XVI w. Konopiska wchodziły w skład dóbr klasztornych O.O. Paulinów na Jasnej Górze. Prowincjał jasnogórski ojciec Walenty Grześby Kowalski w roku 1615 wybudował tu drewniany kościółek i dworek wraz z domami folwarcznymi.
Od XIX w. do 1974r. w rejonie Konopisk prowadzono eksploatację rud żelaza. Na mocy Uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach 1 stycznia 1973r. została utworzona gmina Konopiska. W jej skład weszło 14 sołectw, w tym Dźbów i Kuźnica, które później przyłączono do Częstochowy.

 

CO WARTO ZOBACZYĆ?
 

Pomnik - Kopalnie rud żelaza

Na nowym skwerku przed Urzędem Gminy w Konopiskach widzimy tablicę upamiętniającą dawne kopalnie rudy żelaza działające w otoczeniu tej miejscowości. Wymienione jest na niej aż 10 kopalni z najstarszą o nazwie „Konopiska”. Pracowała ona w latach 1894-1934 metodą odkrywkową, oraz wielo-szybikową - drążono w ziemi otwory (szybiki) do 30 metrów głębokości, z których wywożono rudę w kubłach przy pomocy specjalnych kołowrotów. Kopalnia ta znajdowała się na północ od Konopisk. Niedaleko niej pracowały także inne kopalnie, w tym: „Nowiny” I i II (w latach 1918-1931), oraz „Janówka” – w połowie lat 30. Pozostałe kopalnie to m.in.: „Kąty”, „Emil”, „Halina”, „Iza”, „Janówka” oraz „Marianna”.  W latach 1922-45 pracowała także kopalnia ,„Walenty”, której to nazwa wywodzi się od patrona parafii w Konopiskach, czyli świętego Walentego.
Sam skwer to także piękne ławeczki i stolik z piaskowca żelazistego, obok tablicy postawiono pomnik – wagonik (koleba kopalniana) który niegdyś służył do przewozu rudy żelaza.
 

Pomnik - Poległym w walkach

„Golgota Konopisk”, pomnik poświęcony mieszkańcom gminy Konopiska, którzy polegli w wojnie bolszewickiej oraz w czasie II wojny światowej.
 

Kościół pod wezwaniem św. Walentego

Fundamenty kościoła poświęcono 23 czerwca 1903 roku. W roku 1912 w kościele ustawiono ołtarz boczny NMP zaprojektowany i wykonany przez artystę rzeźbiarza A. Małka. Umieszczono w nim obraz serca Pana Jezusa jako zasuwę. W kolejnym roku ustawiono drugi boczny ołtarz tego samego autora, który przedstawia wizerunek św. Barbary. Jako zasuwa ołtarza pojawił się obraz Józefa z Dzieciątkiem. Nowy kościół konsekrowano 4 czerwca 1914 r. otrzymał tytuł św. Walentego i św. Wawrzyńca, a ołtarz główny wyposażono w relikwie św. Wincentego Krescencjusza. Obecny neogotycki kościół to świątynia trójnawowa, z kaplicą wschodnią i wieżą. Prezbiterium jest orientowane. Wewnątrz, pod sklepieniami krzyżowo-żebrowymi, odnajdziemy przepiękne neogotyckie ołtarze: główny i dwa boczne oraz ambonę. Znajduje się tam również rokokowa drewniana chrzcielnica z XVIII wieku z niezwykłej urody pokrywą – rzeźbą przedstawiającą baranka na księdze.
 

Kaplica cmentarna z 1879 roku

Cmentarz parafialny jak i kaplica pod wezwaniem św. Krzyża, na którym się znajduje wraz z bramką i ogrodzeniem jest wpisany do Rejestru Zabytków jako jedyny obiekt w gminie. Sam cmentarz pochodzi z XIX wieku i znajdują się na nim unikatowe nagrobki z piaskowca oraz grobowiec w formie budynku krytego dachówką, w którym pochowany jest ks. Jakub Konderski, zmarły w 1893 roku. Na cmentarzu znajdują się także miejsca pamięci: mogiła zbiorowa wojenna trzech nieznanych żołnierzy Wojska Polskiego rozstrzelanych we wrześniu 1939 r. (we wsi Łaziec), Grób Wojciecha Korwin Szymanowskiego (uczestnika Powstania Styczniowego z 1863 roku) a na kaplicy znajduje się tablica upamiętniająca Wojciecha Korwina Szymanowskiego. Na uwagę zasługują także piękne kamienne obeliski na grobach Aleksandra Waiznera, Katarzyny Kiser i małżonków Wieczorek.
 

Aleja lipowa

Droga za Kościołem – Aleja Lipowa, o której legenda głosi, że drzewa posadził w 1683 r. Jan III Sobieski. Na aleję składa się 17 prawie dwustuletnich lip drobnolistnych, które są chronione jako zbiorowy pomnik przyrody. Te, jak i wiele pobliskich sędziwych drzew są pozostałością po dworskim parku.
 

Pomnik przyrody wiąz szypułkowy (łac. Ulmus laevis)

Najstarszy wiąz w gminie, ma aż 530 cm obwodu, w pobliżu można spotkać jeszcze kilka rosnących w rozproszeniu takich wiązów.
 

Pomnik przyrody dąb szypułkowy

To okazały dąb szypułkowy (łac. Quercus robur) przy remizie strażackiej, o obwodzie 515 cm.
 

Kapliczka przy ul. Częstochowskiej

Zbudowana po 1782 roku (najstarszy zabytek w gminie), zlokalizowana w centrum Konopisk, kapliczka św. Jana Chrzciciela z dwoma pięknymi barokowymi figurami aniołów z I poł. XVII wieku.
 

Stawy w Pile

Stawy znajdujące się w dolinie potoku Konopki to kompleks stawów rybnych. Wraz z sąsiadującymi zagajnikami łęgowymi tworzą atrakcyjną przyrodniczo mozaikę. Z występujących tu stawów tylko niektóre są użytkowane, zalane wodą, ze słabo rozwiniętymi szuwarem trzcinowym i mozgi trzcinowatej. Przy potoku są dobrze wykształcone fragmenty łęgu jesionowo - olszowego, z udziałem okazałych olch czarnych. Za mostkiem przylega do łęgu nieduży staw rybny, porośnięty dużymi skupieniami rdestnicy pływającej, okrężnicy bagiennej i szuwarem ze skrzypem bagiennym. W wodzie następnego stawu występują skupienia włosienicznika wodnego, kępy z oczeretem jeziornym oraz duże płaty z rdestnicą pływającą i rzadko spotykanym ponikłem nitkowatym. Na szczególną uwagę zasługuje oczko wodne (porzucony stawik) w pobliżu przysiółka Piła. Jest ono w połowie pokryte płem torfowcowym (małe pływające wyspy) oraz wodnymi makrofitami, z masowo rosnącym bobrkiem trójlistkowym.
 

Budynek dawnej przychodni zdrowia Wygodzianka

Obiekt wpisany do ewidencji zabytków. To budynek dawnego kopalnianego ambulatorium zbudowanego w Pałyszu, później przeniesione do Wygody, gdzie pełniło funkcję Gminnego Ośrodka Zdrowia. W 1977 roku przy okazji reaktywacji działalności KGW w Wygodzie budynek odnowiono. W budynku tym organizuje się różne spotkania dla dzieci z okazji św. Mikołaja, choinki czy gwiazdki noworocznej. Odbywają się tam systematycznie spotkania seniorów oraz zebrania Rady Sołeckiej i zebrania wiejskie. Budynek ten służy jako lokal do głosowania do władz państwowych i lokalnych. W 2000 roku KGW w Wygodzie przejęło zabytkowy drewniany budynek od Gminy Konopiska. Obecnie mieści się w nim świetlica wiejska  „Wygodzianka”.
 

Pomnik przyrody - modrzew europejski

Dwa modrzewie europejskie przy ul. Skośnej będącymi pomnikami przyrody.
 

Pole golfowe - Rosa Private Golf Club

Pole golfowe w Konopiskach jest jedną z największych inwestycji golfowych tego typu w Polsce. Podczas prac przesunięto1000000 m sześciennych ziemi (na tych terenach znajdowało się wiele dawnych szybików i nieduże warpie). Stworzony w ten sposób kompleks połączonych kaskadami zbiorników wodnych ma powierzchnię14 ha. Różnica poziomu wód w jeziorach wynosi 8 m. Greeny (miejsce gdzie kończona jest gra - to obszar z najniżej koszoną trawą (ok. 5mm), na którym znajduje się dołek) o średniej powierzchni 700 metrów kwadratowych zbudowane zostały według standardów USGA. Przy realizacji projektu architekta Hansa - Georga Erhardta pracowało 6 specjalistów z dziedziny budowy pól golfowych z USA, Anglii, Szkocji, Walii. Na polu do gry zasiane są cztery gatunki trawy, do podlewania której wykorzystuje się najnowocześniejszy system nawadniania. Woda rozprowadzana jest 50 km siecią rur znajdująca się pod powierzchnia pola do 1200 zraszaczy.
 

Kościół pw św. Maksymiliana Marii Kolbego

W końcu 11 października 1982 roku oficjalnie ustanowiono parafię w Aleksandrii. W 1989 roku ks. Henryk Pacud otrzymał pozwolenia na budowę kościoła i plebanii. 13 czerwca 1992 roku dokonano poświęcenia parafii. W kolejnych latach skupiono się nad pracami wykończeniowymi i wzbogaceniem kościoła w kolejne elementy wystroju i infrastruktury. W 2000 roku arcybiskup Stanisław Nowak dokonał uroczystego poświęcenia kościoła pw św. Maksymiliana Marii Kolbego. 
 

Pomnik - W hołdzie nieznanym pomordowanym ofiarom nazizmu i komunizmu

Wzgórze krzyży na cmentarzu w Aleksandrii upamiętniające ofiary faszyzmu i komunizmu oraz w hołdzie dzieciom nienarodzonym.
 

Pomnik przyrody - lipa drobnolistna

Pomnikowa lipa drobnolistna (łac. Tilia cordata) na prywatnej posesji przy ulicy Pięknej w Aleksandrii.
 

Stare drzewa na granicy gminy

Na drodze, która jest granicą miedzy gminą Konopiska a gminą Herby znajduje się kilkanaście starych drzew z wieloma napisami świadczącymi o kulturze ludzi. Jeden z nich datowany na 1948 rok.
 

Rządcówka z pozostałością parku

Obiekt wpisany do ewidencji zabytków w przysiółku Żabie, prowadzi do niego bardzo malownicza alejka robiniowa („akacjowa”).
 

Pozostałości założenia folwarczego (park, aleja śródpolna) w przysiółku Ignaców, również wpisany do ewidencji zabytków.
 

Korzonek

W pobliżu miejscowości Korzonek można odnaleźć pozostałości po wojnach. W okolicach torfowiska odnaleziono ruiny posterunku, gdzie stacjonowali kozacy. Od posterunku do wsi prowadziła ścieżka ‘kozacka’. Odnaleziono także okopy przecinające Korzonek, które były częścią umocnień przeciwpancernych. W lesie, na terenie Korzonka, znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza.
 

Użytek ekologiczny “Jeziorko”

Na obszarze torfowiska w okolicach miejscowości Korzonek utworzono w 1997 roku użytek ekologiczny „Jeziorko”, jego powierzchnia to 2,50 ha. Utworzenie go miało na celu ochronę zbiorowisk torfowiskowych. Tworzy go mozaika zbiorowisk roślinnych typowych dla torfowiska wysokiego, torfowiska przejściowego oraz zbiorowiska szuwarowe. W obrębie powierzchni torfowiska znajdują się dwa stosunkowo duże zbiorniki wodne, powstałe w wyniku eksploatacji torfu. Rosną tu gatunki chronione i rzadkie dla Polski, jak np.: rosiczka okrągłolistna, przygiełka biała, modrzewnica, bagno zwyczajne, żurawina błotna, grzybień północny i borówka bagienna. Zwierzęta są reprezentowane przez żurawia i brodźca samotnego. Od 2009 r. obszar ten podlega ochronie w ramach sieci Natura 2000 pod nazwą Bagno w Korzonku.
 

Kompleks Rekreacyjno - Sportowy Pająk

Kompleks Sportowo-Rekreacyjny „Pająk” powstał nad zalewem w otoczeniu łąk i lasów i przy nowo utworzonej piaszczystej plaży. To kompleks sportowy na europejskim poziomie, który obejmuje: stadion sportowy z ośmiotorową bieżnią lekkoatletyczną, wzorowany na stadionie w hiszpańskiej Sewilli, a także boiska do siatkówki, badmintona, dwa boiska treningowe do piłki nożnej oraz boiska lekkoatletyczne do zawodów w rzucie młotem i oszczepem. Obok stadionu wybudowano kompleks boisk z myślą głównie o najmłodszych i nastolatkach, pierwszy w regionie częstochowskim w ramach rządowego programu Moje boisko Orlik 2012.
 

Zbiornik wodny Pająk

Atrakcją turystyczną (rekreacyjną) gminy jest zbiornik wodny „Pająk”, jeden z najczystszych w regionie – co zachęca do kąpieli. To zbiornik retencyjny powstały przez spiętrzenie potoku Konopki. Na terenie wokół zbiornika istnieje piaszczysta plaża z boiskiem do piłki siatkowej, ogródek jordanowski dla dzieci oraz siedziba Gminnego Centrum Kultury i Rekreacji. Nad zalewem znajduje się również Ośrodek Harcerski "Pająk" Hufca ZHP Częstochowa.
 

Schrony (bunkry z II wojny światowej)

Jadąc ulicą Leśną od Konopisk napotykamy na skraju lasu stanowiska strzeleckie z okresu II wojny światowej (pozostałość niemieckiej linii obrony) w formie żelbetowych elementów wkopanych w ziemię. Jeden z nich to pojedyncze stanowisko strzeleckie, a drugi to gniazdo karabinu maszynowego. Na tą linię umocnień (jej przedłużenie) składają się też okopy w lesie (w kierunku miejscowości Jamki) tworząc całość z tymi bunkrami.
 

Mogiła wojenna nieznanego żołnierza niemieckiego poległego w styczniu 1945 roku

Położona w lesie za Szkołą Podstawową w Korzonku.
 

Bagna w Pohulance

Są to dwie zabagnione niecki, częściowo zarośnięte torfowcowym płem, usytuowane z dwóch stron zalesionej wydmy. Razem tworzą wartościowy przyrodniczo i atrakcyjny krajobrazowo kompleks.
 

Bagno w Brzozowcu - na skraju lasu i łąk są ukryte dwa potorfowe wyrobiska.
 

Łąki w Pałyszu - na obszarze dawnej eksploatacji rudy powstały liczne, śródłąkowe zapadliska ze stagnującą wodą, podlegające procesom torfienia i zarastania makrofitami, głównie trzciną i pałką szerokolistną.
 

Zespół bagienno-wodny „Smugi” – kompleks przyrodniczo – krajobrazowy, składają się na niego:  trzy zbiorniki wodne pochodzenia zapadliskowego (jeden bardzo duży z otwartym lustrem wody i szerokim pasem trzcin, dwa mniejsze – zabagnione), potok Konopka, pogórnicze warpie ze starymi dębami oraz kopalniana hałda.
 

Pajdowa Góra w Aleksandrii-Pohulance

Najwyższe wzgórze w gminie (wys.331,3 mn.p.m.). Dzięki wyciętemu fragmentowi lasu z jej szczytu możemy podziwiać fragment panoramy na Aleksandrię.
 

Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rększowicach

Powstanie parafii w Rększowicach, to historia represji kościoła przez władze komunistyczne oraz odwagi księży i wiernych. Niezwykła jest historia samego budynku kościoła - dla zmylenia władz oficjalnie zarejestrowany został jako bukaciarnia (hodowla cieląt). Pierwszą mszę w bukaciarni odprawiono w grudniu 1979 roku, następnie wierni czuwali przez 28 dni broniąc miejsca kultu przed władzami – byli za to represjonowani, podobnie jak urzędnicy, którzy wydali stosowne pozwolenia na budowę. Parafię erygował biskup Stefan Bareła 8 maja 1982 roku. Przez kolejne lata parafia była modernizowana i wzbogacana w figury, obrazy i nowe elementy architektoniczne. Do dziś, ze względu na swoją niezwykła historię i piękną architekturę, jest miejscem chętnie odwiedzanym przez pielgrzymów i turystów z kraju i zagranicy.


eKultura
Konkursy